Coraz więcej przedsiębiorstw sięga po kontrakty cPPA, licząc na stabilne ceny energii i realizację celów ESG. Eksperci ostrzegają jednak, że źle zaprojektowana umowa może nie tylko nie przynieść oszczędności, ale wręcz zwiększyć koszty i ryzyka finansowe. O opłacalności cPPA decyduje nie cena energii, lecz dopasowanie technologii i wolumenu produkcji do rzeczywistego profilu zużycia firmy.

W praktyce oznacza to, że dwa kontrakty cPPA o zbliżonej cenie za megawatogodzinę, mogą dać zupełnie różne efekty biznesowe. Kluczowe znaczenie ma to, kiedy energia jest produkowana i czy ten moment pokrywa się z faktycznym zapotrzebowaniem przedsiębiorstwa. Brak takiego dopasowania skutkuje powstaniem tzw. kosztów profilu, które istotnie obniżają realne korzyści z umowy.

– Efektywny kontrakt cPPA powinien rozpoczynać się od szczegółowej analizy profilu zużycia energii w firmie. Dopiero na tej podstawie można dobrać właściwą technologię i wolumen, które realnie stabilizują koszty – mówi Joanna Repko, koordynatorka projektów w Zespole Rozwoju i Zarządzania Produktem w E.ON Polska.

Profil zużycia decyduje o wyborze technologii OZE

Dobór technologii odnawialnych źródeł energii w kontrakcie cPPA powinien wynikać z analizy godzinowego i sezonowego zużycia energii. Fotowoltaika produkuje energię głównie w ciągu dnia oraz w miesiącach wiosenno‑letnich. Energetyka wiatrowa natomiast charakteryzuje się bardziej równomierną generacją – również nocą i w okresie zimowym.

Z tego względu przedsiębiorstwa o stabilnym, całodobowym zapotrzebowaniu częściej decydują się na energię z farm wiatrowych lub rozwiązania hybrydowe, łączące różne technologie OZE. Firmy działające głównie w godzinach dziennych mogą z kolei efektywniej wykorzystać energię z instalacji fotowoltaicznych.

Coraz częściej stosowane jest także podejście portfelowe, polegające na łączeniu kilku źródeł OZE. Pozwala ono ograniczyć dobowe i sezonowe wahania produkcji oraz zmniejszyć skalę niedopasowania do profilu zużycia.

Błędy projektowe mogą kosztować więcej niż sama energia

Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przy projektowaniu cPPA jest określanie wolumenu energii wyłącznie na podstawie rocznego zużycia. Takie podejście nie uwzględnia godzinowych ani sezonowych różnic pomiędzy produkcją a zapotrzebowaniem.

W okresach wysokiej generacji OZE nadwyżki energii są często sprzedawane na rynku po bardzo niskich, a czasem nawet ujemnych cenach. To znacząco obniża efektywność finansową kontraktu i zwiększa ekspozycję firmy na ryzyka bilansowe.

– Najczęstsze problemy w kontraktach cPPA wynikają z błędów projektowych, a nie z samej ceny energii. Niewłaściwy dobór technologii, wolumenu lub brak weryfikacji wytwórcy mogą istotnie obniżyć bezpieczeństwo finansowe umowy – podkreśla Szymon Kowalski, wiceprezes RE‑Source Poland Hub.

Dlatego jednym z kluczowych elementów projektowania cPPA jest minimalizacja odchyleń pomiędzy profilem produkcji a rzeczywistym zapotrzebowaniem przedsiębiorstwa, zamiast maksymalizacji wolumenu energii objętej kontraktem.

Bezpieczeństwo kontraktu to nie tylko cena

Stabilność i opłacalność cPPA zależą również od wiarygodności wytwórcy energii. Oznacza to konieczność weryfikacji jego sytuacji regulacyjnej, realności deklarowanych wolumenów produkcji oraz stanu technicznego instalacji.

Coraz większego znaczenia nabiera także analiza ryzyk operacyjnych, w tym cyberbezpieczeństwa, które może mieć bezpośredni wpływ na ciągłość dostaw energii i realizację kontraktu – szczególnie w długim horyzoncie.

Jakość projektu decyduje o realnych korzyściach

Dla przedsiębiorstw oznacza to odejście od prostego porównywania ofert wyłącznie pod kątem ceny energii. Skuteczny kontrakt cPPA wymaga szczegółowej analizy danych, świadomego podziału ryzyk oraz podejścia, które uwzględnia zarówno strukturę zużycia energii, jak i charakterystykę źródeł jej wytwarzania.

W praktyce to jakość projektu kontraktu, a nie zawarta w nim nominalna cena, decyduje o tym, czy cPPA rzeczywiście stabilizuje koszty energii i wspiera realizację długoterminowych celów biznesowych oraz ESG.